brakować


brakować
brakować I {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. nos ndk Ia, brakowaćkuje, brakowaćwało, będzie brakowaćwało {{/stl_8}}– braknąć {{/stl_13}}{{stl_8}}dk IVb, brakowaćnie, brakowaćkło, {{/stl_8}}zabraknąć {{/stl_13}}{{stl_8}}dk IVb {{/stl_8}}{{stl_7}}'nie być, nie mieć czegoś, kogoś potrzebnego, pożądanego, oczekiwanego lub być, mieć coś, kogoś w niewystarczającej ilości; nie wystarczać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Brakuje dwóch członków zespołu. Wkażdym miesiącu brakuje mi pieniędzy. Brakuje czwartego do brydża. Brakło komuś odwagi, wyobraźni, umiejętności. Zabrakło cegły na budowie. Zabrakło kilku dni do skończenia pracy. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}brakować II {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk Ia, brakowaćkuję, brakowaćkuje, brakowaćany {{/stl_8}}{{stl_7}}'sprawdzać jakość wyrobów i dyskwalifikować te z nich, które nie spełniają założonych norm' ZOB. (tylko) tego brakuje [brakowało] (do szczęścia); dziada z babą (tylko) (nie) brakuje; niewiele brakowało, a [aby, żeby itp.]; ptasiego mleka {{/stl_7}}{{stl_8}}{komuś} {{/stl_8}}{{stl_7}}brakuje; tylko {{/stl_7}}{{stl_8}}{kogoś} {{/stl_8}}{{stl_7}}brakuje [brakowało] (tu [tam]) do szczęścia {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • brakować — ndk IV 1. brakowaćkuje, brakowaćkował «nie wystarczać, braknąć» Brakuje rąk do pracy. Brakowało mu sił. Mówcie, komu czego braknie, kto z was pragnie, kto z was łaknie. (Mickiewicz) ◊ Tego tylko brakuje! Tego brakowało! «wykrzyknik wyrażający… …   Słownik języka polskiego

  • brakować — Brakuje komuś tylko (chyba) ptasiego mleka zob. mleko 1. Dziada z babą (tu tylko) brakuje zob. dziad 1. Niewiele komuś brakuje zob. niewiele …   Słownik frazeologiczny

  • brakować komuś — piątej klepki Być głupim, zwariowanym, ekscentrycznym Eng. To be silly, crazy or eccentric …   Słownik Polskiego slangu

  • брак — I I. изъян , со времени Петра I; см. Смирнов 65; браковщик уже в 1705 г.; см. Христиани 41. Через польск. brak – то же (с XVI в.; см. Смирнов, там же; Брюкнер 38) или из ср. нж. н. brak недостаток, изъян (букв. перелом ), см. Бернекер 1, 80 и сл …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • braknąć — ndk Vc, braknąćnie, braknąćkło → brakować w zn. 1 …   Słownik języka polskiego

  • brakowanie — n I rzecz. od brakować (tylko w zn. 2) Brakowanie wyrobów …   Słownik języka polskiego

  • starczać — ndk I, starczaćcza, starczaćają, starczaćał starczyć dk VIb, starczaćczy, starczaćczył, zwykle w 3 os. a. nieos. «występować w dostatecznej ilości, liczbie; wystarczać, nie brakować; być dostatecznym powodem» Dla wszystkich starczyło żywności.… …   Słownik języka polskiego

  • bargavoti — ×bargavoti, oja, ojo (plg. l. brakować) tr. peikti, niekinti: Jis drabužį bargavoja, t. y. peikia J. Nebargavok, kad netektų paskuo ieškoti Lž …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • brokavoti — ×brokavoti, oja, ojo (l. brakować); BsO13 žr. brokyti: Brokavojat žmonėmis MP362 …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • braknąć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}brakować I {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień